ความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน
ความสุข ความเศร้า ความรู้และอื่นๆ รวมทั้งความรัก

วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจม
ดังนั้นความรู้สึกทั้งหมดจึงได้เตรียมเรือเพื่อจะหนีออกจากเกาะ

ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ
ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย
เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้ว ความรักตัดสินใจขอความช่วยเหลือ
 
ความรวยแล่นเรือผ่านมาและตอบว่า
“ไม่ได้หรอก ฉันรับเธอไม่ได้
เพราะเรือฉันเต็มไปด้วยทองและเงินแล้ว
ฉันไม่มีที่ให้เธอ”

ความรักตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วย
“เรือคันงามความเห็นแก่ตัว ช่วยฉันด้วย”
“ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอกความรัก
คุณน่ะตัวเปียกอาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย”
 
ความเศร้าได้พายเรือใกล้เข้ามา
ความรักก็ได้เอ๋ยขอความช่วยเหลืออีก
“ความเศร้าอนุญาตให้ฉันขึ้นเรือคุณนะ”
“โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลย
ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ”

ความสุขได้ผ่านความรักไปแล้วเหมือนกัน
แต่เขาไม่ได้ยินแม้แต่เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือ
ของความรัก เพราะมัวแต่กำลังสุข

ทันใดนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“ มานี่ความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง”
ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก
จนลืมถามชื่อว่า ใครคือผู้ใจดีผู้นั้น

เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง ต่างก็จากไปตามทางของแต่ละคน
ความรักนึกขึ้นมาได้ว่า ลืมถามชื่อผู้ที่ช่วยเหลือเขา
ความรักจึงถามความรู้ “ใครหรอที่เป็นคนช่วยฉัน”
ความรู้ตอบอย่างภาคภูมิใจในความรอบรู้ของตนเองว่า “เวลา”

ความรักถามต่อว่า “แต่ทำไมเวลาถึงช่วยฉันล่ะ”
ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตน แล้วตอบความรักว่า

” ก็เพราะว่า มีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่า
……ความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน……”

Advertisements

Comments are closed.